ทักทายไม่ให้บล๊อคร้าง
posted on 22 Jan 2012 20:38 by park-aloneสวัสดีวันตรุษจีนค่ะ~~~
หลังจากที่ไม่ได้มาอัพบล๊อคนานมากๆเลย เกือบปีได้
ปี 2011 อัพแค่4ครั้งเองน่อ
ตั้งแต่ขึ้นม.ปลายมา ไม่ว่างจริงๆ้เลย
วันนี้ก็พอมีเวลา แล้วนึกขึ้นได้เลยมาอัพค่ะ
มีเรื่องอะไรอยากเล่าตั้งมากมาย แต่ตอนนี้นึกไม่ออกแล้ว ฮ่าๆ
ที่แน่ๆหลายคนคงรู้แล้ว ว่าจั๊มพ์ จะมาไทยแล้ว ยัตต้า!!!
แต่มากันแค่9คน ทุกคนก็คงรู้กันอยู่แล้วไม่ได้จะย้ำอะไรมาก ตั้งแต่ตอนมีข่าวแล้ว
ดีใจนะที่จั๊มพ์จะมา แต่ก็ใจหายที่ไม่มี ริว
อยากให้ริวกลับมาไวไวนะ แต่ไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะเอายังไง
พวกเราได้แค่รอต่อไป
แล้วในปีที่ผ่านมา จนถึงปีนี้ กระแส เจ-ร็อค เริ่มมีมากขึ้น
ทั้ง X-Japan , SuG อีกหลายๆวง เริ่มรู้สึกว่ากระแสเจเริ่มกลับมาแล้ว
แต่โดยส่วนตัวก็ไม่อยากให้เป็นกระแสอะไรหรอกนะ เพราะทุกคนก็รู้อยู่แล้วว่า
พวกเราชอบเพราะเพลง เพราะความชอบส่วนตัว ไม่ได้โดนยัดเยียดหรือเพราะกระแสใดๆก็ตาม
ทุกวันนี้ก็ตลกตัวเองอยู่เหมือนกัน เวลาเพื่อนถามว่าร้องเพลงนี้ได้ไหม
หรือไม่ก็ฟังเพลงอะไร เราก็บอกว่า ฟังแต่เพลง ญี่ปุ่น อังกฤษ ไทย จีน ฮ่าๆ
บ่อยสุดก็คือญี่ปุ่น ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ร้องคล่องที่สุดก็เพลงญี่ปุ่น
เหมือนกับว่า ดนตรี เราสื่อสาร กันด้วยใจ ภาษาไม่ได้เป็นอุปสรรค อะไรประมาณนั้นเลย
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงชอบเพลงญี่ปุ่นได้ขนาดนั้น
บางครั้ง บางเพลง ไม่ได้เข้าใจความหมายมากแท้ๆ แต่กลับชอบ สนุก เศร้า สุข ได้
นี้ล่ะมั้ง อารมณ์ของดนตรี
หลายครั้งที่ฟังเลพงญี่ปุ่น แล้วก็เหมือนกับว่าเคยฟังมาแล้ว ทั้งๆที่บางเพลงเพิ่งฟังครั้งแรก
ไม่ก็นึกถึงเรื่องในตอนเด็ก อาจเป็นเพราะตอนเด็กชอบดูอนิเมะมากก็ได้ เลยเป็นแบบนั้น
บางเพลงได้ฟัง ก็ถึงกับค้าง ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
แต่ถามว่าฟังเพลงไทยไหม ก็ฟังบ้างนะ ไม่ได้บ่อยอะไรมาก
บางครั้งรู้สึกว่า อยากฟังเพลง ที่คนอื่นไม่รู้เรื่อง แต่เราเข้าอะไรแบบนี้ แปลกดี ฮ่าๆ
งงกับตัวเองเหมือนกัน
มีทั้งเรื่อง เพลง หนังสือ อนิเมะ อยากจะมาเล่ามากมายแต่เอาไว้วันหลังล่ะกัน อิอิ
ขึ้นม.ปลาย เหนื่อยมากเลย เหอๆ รู้สึกแก่เป็นเท่าตัว
อันนี้เรื่องของตัวเองจะข้ามไปก็ไำด้นะคะ คือแบบว่าเซ็งสุดๆแล้ว
รู้อยู่แล้วว่าเรียนม.ปลายมันยาก(วิทย์-คณิตฯ) แต่อาจจะเป็นเพราะ ขยันมากเกินไป บางครั้งมันก็ทำให้เราพลาดได้
หลายครั้งที่มีคนถามว่าอยากเรียนอะไร มันก็ไม่กล้าตอบหรอกนะ
เพราะเรายังไม่แน่ใจความสามารถของตัวเองดีพอ
ตอนอยู่ม.ต้น เรียนสบายๆมากแท้ๆ ขึ้นม.ปลายมาก็ขยันมากกว่าเดิมอยู่แล้ว แต่บางครั้งมันก็มีหลุดหรือเหนื่อยไปบ้าง ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน บางเรื่องทั้งๆที่ไม่ได้ยากอะไรมากกลับทำไม่ได้
อาจจะเพราะเครียดมากเกินไปหรืออะไรก็แล้วแต่ จนบางครั้งรู้สึกว่า ไม่อยากจะทำอะไรเลย
หรือบางครั้งอะไรที่เราทำพลาดไป ก็กลับมาคิดมาว่า เราทำไม่ดีเหรอ ความพยายามยังไม่มากพอเหรอ
ท้อจนไม่รู้จะท้อยังไงแล้ว แค่เดียวกับได่รู้ถึงอะไรหลายๆอย่าง ไม่ใช่แค่การเรียนอย่างเดียวหรอก
ทั้งสังคม ผู้คน อะไรอีกมากมาย
สิ่งหนึ่งที่ช่วยได้ก็คือเสียงเพลงนั้นแหละ
หลายครั้งที่จนปัญญาจริงๆ ไม่รู้จะทำยังไง หาทางออกไม่เจอ
แต่ทุกครั้งที่ได้ยินประโยคนี้ ประโยคเดียวจากเพลง ひとりじゃない.(ไม่ได้อยู่คนเดียว)
ก็เหมือนได้กำลังใจอะไรหลายๆอย่างเข้ามา
ไม่ว่ายังไง กำลังใจก็มาจากตัวเราเอง บางครั้งเราก็ต้องเชื่อมั่นในตัวเองบ้างสินะ
พลาดไปเริ่มใหม่ มันคงไม่สายไปหรอก ตราบใดที่เรายังมีความพยายาม โอกาสก็คงมีให้เราเสมอ
ขอบคุณทุกเสียงเพลงจริงๆ ^^
อ่าใช่เพลงใหม่จั๊มพ์เห็นท่าเต้นแล้วชอบค่ะ ฮ่าๆ เพลง Super delicate
จำได้แต่ 君にしか見せられない顔がある อิอิ
แปล "มีเพียงเธอเท่านั้นที่ได้เห็นโฉมหน้าของผมที่ไม่มีใครเคยเห็น"
ประกอบดราม่าที่ยามะจังเล่นอย่าลืมดูกันนะค่า
พล่ามซะยาวเชียว ยังไงก็ขอจบเพียงแค่นี้
ขอให้ทุกคนมีความสุขวันตรุษจีนกันนะค่า
บ๊าย บาย~~~
edit @ 22 Jan 2012 21:21:47 by purin
